• Anasayfa
  • Hasan Basri Çantay
  • En`âm  suresi
  • En`âm  145
  • Hasan Basri Çantay: En`âm  Suresi 145. Ayet Meali

  • قُلْ
  • لَٓا
  • اَجِدُ
  • ف۪ي
  • مَٓا
  • اُو۫حِيَ
  • اِلَيَّ
  • مُحَرَّمًا
  • عَلٰى
  • طَاعِمٍ
  • يَطْعَمُهُٓ
  • اِلَّٓا
  • اَنْ
  • يَكُونَ
  • مَيْتَةً
  • اَوْ
  • دَمًا
  • مَسْفُوحًا
  • اَوْ
  • لَحْمَ
  • خِنْز۪يرٍ
  • فَاِنَّهُ
  • رِجْسٌ
  • اَوْ
  • فِسْقًا
  • اُهِلَّ
  • لِغَيْرِ
  • اللّٰهِ
  • بِه۪ۚ
  • فَمَنِ
  • اضْطُرَّ
  • غَيْرَ
  • بَاغٍ
  • وَلَا
  • عَادٍ
  • فَاِنَّ
  • رَبَّكَ
  • غَفُورٌ
  • رَح۪يمٌ
  • Hasan Basri Çantay: De ki: «Bana vahyolunanlar arasında, yiyen bir kimsenin yiyeceği içinde (sizin haram dediklerinizden böyle) haram edilmiş bir şey bulmuyorum. Yalnız gerek ölü, gerek dökülen kan, gerek domuz eti — ki bu, şübhesiz bir murdardır —, yahud Allahdan başkasının adına boğazlanmış bir fısk olmak müstesnadır. (Bunlar haramdır. Bununla beraber) kim (bunlardan bir şey´i yemiye) muztar kalırsa (kendisi gibi zaruret haalindeki bir kimseye) tecâvüz etmemek ve (zaruret mıkdarını) aşmamak üzere (yiyebilir). Çünkü Rabbin çok yarlığayıcı, çok esirgeyicidir.