• Anasayfa
  • Tefhim-ul Kuran
  • Araf suresi
  • Araf 150

    • Tefhim-ul Kuran: Araf Suresi 150. Ayet Meali

  • وَلَمَّا
  • رَجَعَ
  • مُوسٰٓى
  • اِلٰى
  • قَوْمِه۪
  • غَضْبَانَ
  • اَسِفًاۙ
  • قَالَ
  • بِئْسَمَا
  • خَلَفْتُمُون۪ي
  • مِنْ
  • بَعْد۪يۚ
  • اَعَجِلْتُمْ
  • اَمْرَ
  • رَبِّكُمْۚ
  • وَاَلْقَى
  • الْاَلْوَاحَ
  • وَاَخَذَ
  • بِرَأْسِ
  • اَخ۪يهِ
  • يَجُرُّهُٓ
  • اِلَيْهِۜ
  • قَالَ
  • ابْنَ
  • اُمَّ
  • اِنَّ
  • الْقَوْمَ
  • اسْتَضْعَفُون۪ي
  • وَكَادُوا
  • يَقْتُلُونَن۪يۘ
  • فَلَا
  • تُشْمِتْ
  • بِيَ
  • الْاَعْدَٓاءَ
  • وَلَا
  • تَجْعَلْن۪ي
  • مَعَ
  • الْقَوْمِ
  • الظَّالِم۪ينَ
  • Tefhim-ul Kuran: Musa kavmine oldukça kızgın, üzgün olarak döndüğünde onlara: «Beni arkamdan, ne kötü temsil ettiniz. Rabbinizin emrini çabuklaştırdınız, öyle mi?» dedi. Levhaları bıraktı ve kardeşini başından tutup kendisine doğru çekiyordu (ki Harun ona:) «Annem oğlu, bu topluluk beni zayıflattı (hırpalayıp güçsüzleştirdi) ve neredeyse beni öldürmeye giriştiler. Bari sen düşmanları sevindirecek bir şey yapma ve beni bu zalimler topluluğuyla birlikte kılma (sayma)» dedi.