• Anasayfa
  • İbni Kesir
  • Yûsuf  suresi
  • Yûsuf  100

    • İbni Kesir: Yûsuf  Suresi 100. Ayet Meali

  • وَرَفَعَ
  • اَبَوَيْهِ
  • عَلَى
  • الْعَرْشِ
  • وَخَرُّوا
  • لَهُ
  • سُجَّدًاۚ
  • وَقَالَ
  • يَٓا
  • اَبَتِ
  • هٰذَا
  • تَأْو۪يلُ
  • رُءْيَايَ
  • مِنْ
  • قَبْلُۘ
  • قَدْ
  • جَعَلَهَا
  • رَبّ۪ي
  • حَقًّاۜ
  • وَقَدْ
  • اَحْسَنَ
  • ب۪ٓي
  • اِذْ
  • اَخْرَجَن۪ي
  • مِنَ
  • السِّجْنِ
  • وَجَٓاءَ
  • بِكُمْ
  • مِنَ
  • الْبَدْوِ
  • مِنْ
  • بَعْدِ
  • اَنْ
  • نَزَغَ
  • الشَّيْطَانُ
  • بَيْن۪ي
  • وَبَيْنَ
  • اِخْوَت۪يۜ
  • اِنَّ
  • رَبّ۪ي
  • لَط۪يفٌ
  • لِمَا
  • يَشَٓاءُۜ
  • اِنَّهُ
  • هُوَ
  • الْعَل۪يمُ
  • الْحَك۪يمُ
  • İbni Kesir: Ana-babasını tahtın üzerine çıkarıp oturttu. Hepsi onun için secdeye kapandılar. Dedi ki: Babacığım; işte bu; vaktiyle gördüğüm rüyanın gerçekleşmesidir. Doğrusu Rabbım, onu gerçekleştirdi ve bana ihsan etti de; şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra, beni zindandan çıkardı ve sizi çölden getirdi. Muhakkak ki Rabbım, dilediğine lütufkardır. Muhakkak ki O´dur O, Hakim, Alim.