• Anasayfa
  • İbni Kesir
  • Fussilet  suresi
  • Fussilet  50
  • İbni Kesir: Fussilet  Suresi 50. Ayet Meali

  • وَلَئِنْ
  • اَذَقْنَاهُ
  • رَحْمَةً
  • مِنَّا
  • مِنْ
  • بَعْدِ
  • ضَرَّٓاءَ
  • مَسَّتْهُ
  • لَيَقُولَنَّ
  • هٰذَا
  • ل۪يۙ
  • وَمَٓا
  • اَظُنُّ
  • السَّاعَةَ
  • قَٓائِمَةًۙ
  • وَلَئِنْ
  • رُجِعْتُ
  • اِلٰى
  • رَبّ۪ٓي
  • اِنَّ
  • ل۪ي
  • عِنْدَهُ
  • لَلْحُسْنٰىۚ
  • فَلَنُنَبِّئَنَّ
  • الَّذ۪ينَ
  • كَفَرُوا
  • بِمَا
  • عَمِلُواۘ
  • وَلَنُذ۪يقَنَّهُمْ
  • مِنْ
  • عَذَابٍ
  • غَل۪يظٍ
  • İbni Kesir: Oysa ona dokunan bir sıkıntıdan sonra kendisine katımızdan bir rahmet tattırırsak; muhakkak: Bu, benim hakkımdır, kıyametin kopacağını sanmıyorum. Rabbıma döndürülürsem, muhakkak ki O´nun nezdinde de güzel şeyler bulacağım, der. Andolsun ki; Biz, küfredenlere yaptıklarını muhakkak bildireceğiz. Ve andolsun ki; Biz, onlara muhakkak ağır bir azab tattıracağız.