• Anasayfa
  • İbni Kesir
  • Enfal suresi
  • Enfal 42

    • İbni Kesir: Enfal Suresi 42. Ayet Meali

  • اِذْ
  • اَنْتُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الدُّنْيَا
  • وَهُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الْقُصْوٰى
  • وَالرَّكْبُ
  • اَسْفَلَ
  • مِنْكُمْۜ
  • وَلَوْ
  • تَوَاعَدْتُمْ
  • لَاخْتَلَفْتُمْ
  • فِي
  • الْم۪يعَادِۙ
  • وَلٰكِنْ
  • لِيَقْضِيَ
  • اللّٰهُ
  • اَمْرًا
  • كَانَ
  • مَفْعُولًاۙ
  • لِيَهْلِكَ
  • مَنْ
  • هَلَكَ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍ
  • وَيَحْيٰى
  • مَنْ
  • حَيَّ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍۜ
  • وَاِنَّ
  • اللّٰهَ
  • لَسَم۪يعٌ
  • عَل۪يمٌۙ
  • İbni Kesir: Hani siz, o vakit vadinin yakın kenarında idiniz, onlar da öte yamacında idiler. Kervan ise sizden daha aşağıda idi. Eğer bir yerde buluşmak üzere sözleşseydiniz; muhakkak ki vaktini ta´yinde ihtilafa düşerdiniz. Fakat Allah, işlenmesi gerekli olan emri yerine getirmek için yaptı. Ta ki helak olan; apaçık bir delilden dolayı helak olsun, yaşayan da apaçık bir delilden dolayı yaşasın. Ve muhakkak ki Allah; Semi´dir, Alim´dir.