• Anasayfa
  • Hasan Basri Çantay
  • Neml  suresi
  • Neml  40

    • Hasan Basri Çantay: Neml  Suresi 40. Ayet Meali

  • قَالَ
  • الَّذ۪ي
  • عِنْدَهُ
  • عِلْمٌ
  • مِنَ
  • الْكِتَابِ
  • اَنَا۬
  • اٰت۪يكَ
  • بِه۪
  • قَبْلَ
  • اَنْ
  • يَرْتَدَّ
  • اِلَيْكَ
  • طَرْفُكَۜ
  • فَلَمَّا
  • رَاٰهُ
  • مُسْتَقِرًّا
  • عِنْدَهُ
  • قَالَ
  • هٰذَا
  • مِنْ
  • فَضْلِ
  • رَبّ۪ي۠
  • لِيَبْلُوَن۪ٓي
  • ءَاَشْكُرُ
  • اَمْ
  • اَكْفُرُۜ
  • وَمَنْ
  • شَكَرَ
  • فَاِنَّمَا
  • يَشْكُرُ
  • لِنَفْسِه۪ۚ
  • وَمَنْ
  • كَفَرَ
  • فَاِنَّ
  • رَبّ۪ي
  • غَنِيٌّ
  • كَر۪يمٌ
  • Hasan Basri Çantay: Nezdinde kitabdan bir ilim olan (zât). «Ben, dedi, gözün sana dönmeden (gözünü yumub açmadan) evvel onu sana getiririm». Vaktaki (Süleyman) onu yanında durur bir halde gördü, «Bu, dedi, Rabbimin fazl (-u lutf) ündendir. Şükür mü edeceğim, yoksa nankörlük mü edeceğim, beni imtihan etdiği içindir (bu). Kim şükrederse kendi fâidesinedir. Kim de nankörlük ederse şübhe yok ki Rabbim (onun şükründen) tamamen müstağnidir, (hem O) hakkıyle kerem saahibidir».