• Anasayfa
  • Diyanet İşleri Başkanlığı
  • Enfal suresi
  • Enfal 42

    • Diyanet İşleri Başkanlığı: Enfal Suresi 42. Ayet Meali

  • اِذْ
  • اَنْتُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الدُّنْيَا
  • وَهُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الْقُصْوٰى
  • وَالرَّكْبُ
  • اَسْفَلَ
  • مِنْكُمْۜ
  • وَلَوْ
  • تَوَاعَدْتُمْ
  • لَاخْتَلَفْتُمْ
  • فِي
  • الْم۪يعَادِۙ
  • وَلٰكِنْ
  • لِيَقْضِيَ
  • اللّٰهُ
  • اَمْرًا
  • كَانَ
  • مَفْعُولًاۙ
  • لِيَهْلِكَ
  • مَنْ
  • هَلَكَ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍ
  • وَيَحْيٰى
  • مَنْ
  • حَيَّ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍۜ
  • وَاِنَّ
  • اللّٰهَ
  • لَسَم۪يعٌ
  • عَل۪يمٌۙ
  • Diyanet İşleri Başkanlığı: Hani siz vadinin (Medine’ye) yakın tarafında; onlar uzak tarafında, kervansa sizin aşağınızdaydı. (Onlar sayıca sizden öylesine fazla idi ki), şâyet buluşmak üzere sözleşmiş olsaydınız (durumu fark edince) sözleşmenizde ayrılığa düşerdiniz (savaşa yanaşmazdınız). Fakat Allah, olacak bir işi (mü’minlerin zaferini) gerçekleştirmek için böyle yaptı ki, ölen açık bir delille ölsün, yaşayan da açık bir delille yaşasın. Şüphesiz Allah, elbette hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.