• Anasayfa
  • Elmalılı Hamdi Yazır (Sadeleştirilmiş)
  • Araf suresi
  • Araf 150

    • Elmalılı Hamdi Yazır (Sadeleştirilmiş): Araf Suresi 150. Ayet Meali

  • وَلَمَّا
  • رَجَعَ
  • مُوسٰٓى
  • اِلٰى
  • قَوْمِه۪
  • غَضْبَانَ
  • اَسِفًاۙ
  • قَالَ
  • بِئْسَمَا
  • خَلَفْتُمُون۪ي
  • مِنْ
  • بَعْد۪يۚ
  • اَعَجِلْتُمْ
  • اَمْرَ
  • رَبِّكُمْۚ
  • وَاَلْقَى
  • الْاَلْوَاحَ
  • وَاَخَذَ
  • بِرَأْسِ
  • اَخ۪يهِ
  • يَجُرُّهُٓ
  • اِلَيْهِۜ
  • قَالَ
  • ابْنَ
  • اُمَّ
  • اِنَّ
  • الْقَوْمَ
  • اسْتَضْعَفُون۪ي
  • وَكَادُوا
  • يَقْتُلُونَن۪يۘ
  • فَلَا
  • تُشْمِتْ
  • بِيَ
  • الْاَعْدَٓاءَ
  • وَلَا
  • تَجْعَلْن۪ي
  • مَعَ
  • الْقَوْمِ
  • الظَّالِم۪ينَ
  • Elmalılı Hamdi Yazır (Sadeleştirilmiş): Musa kızgın ve üzgün olarak kavmine döndüğü vakit: «Bana arkamdan ne kötü halef oldunuz. Rabbinizin emrini beklemeyip acele mi ettiniz?» dedi ve levhaları bırakıp kardeşinin başından tuttu ve kendine doğru çekmeye başladı. Harun: «Anamın oğlu! İnan ki, bu adamlar beni hırpaladılar, az daha beni öldürüyorlardı. Sen de benimle düşmanları sevindirecek bir harekette bulunma ve beni bu zalim kavimle bir tutma.» dedi.