• Anasayfa
  • Diyanet Vakfı
  • Enfal suresi
  • Enfal 42

    • Diyanet Vakfı: Enfal Suresi 42. Ayet Meali

  • اِذْ
  • اَنْتُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الدُّنْيَا
  • وَهُمْ
  • بِالْعُدْوَةِ
  • الْقُصْوٰى
  • وَالرَّكْبُ
  • اَسْفَلَ
  • مِنْكُمْۜ
  • وَلَوْ
  • تَوَاعَدْتُمْ
  • لَاخْتَلَفْتُمْ
  • فِي
  • الْم۪يعَادِۙ
  • وَلٰكِنْ
  • لِيَقْضِيَ
  • اللّٰهُ
  • اَمْرًا
  • كَانَ
  • مَفْعُولًاۙ
  • لِيَهْلِكَ
  • مَنْ
  • هَلَكَ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍ
  • وَيَحْيٰى
  • مَنْ
  • حَيَّ
  • عَنْ
  • بَيِّنَةٍۜ
  • وَاِنَّ
  • اللّٰهَ
  • لَسَم۪يعٌ
  • عَل۪يمٌۙ
  • Diyanet Vakfı: Hatırlayın ki, (Bedir savaşında) siz vâdinin yakın kenarında (Medine tarafında) idiniz, onlar da uzak kenarında (Mekke tarafında) idiler. Kervan da sizden daha aşağıda (deniz sahilinde) idi. Eğer (savaş için) sözleşmiş olsaydınız, sözleştiğiniz vakit hususunda ihtilâfa düşerdiniz. Fakat Allah, gerekli olan emri yerine getirmesi, helâk olanın açık bir delille (gözüyle gördükten sonra) helâk olması, yaşayanın da açık bir delille yaşaması için (böyle yaptı). Çünkü Allah hakkıyla işitendir, bilendir.