• Anasayfa
  • Ali Fikri Yavuz
  • Şûra  suresi
  • Şûra  14

    • Ali Fikri Yavuz: Şûra  Suresi 14. Ayet Meali

  • وَمَا
  • تَفَرَّقُٓوا
  • اِلَّا
  • مِنْ
  • بَعْدِ
  • مَا
  • جَٓاءَهُمُ
  • الْعِلْمُ
  • بَغْيًا
  • بَيْنَهُمْۜ
  • وَلَوْلَا
  • كَلِمَةٌ
  • سَبَقَتْ
  • مِنْ
  • رَبِّكَ
  • اِلٰٓى
  • اَجَلٍ
  • مُسَمًّى
  • لَقُضِيَ
  • بَيْنَهُمْۜ
  • وَاِنَّ
  • الَّذ۪ينَ
  • اُو۫رِثُوا
  • الْكِتَابَ
  • مِنْ
  • بَعْدِهِمْ
  • لَف۪ي
  • شَكٍّ
  • مِنْهُ
  • مُر۪يبٍ
  • Ali Fikri Yavuz: (Geçmiş ümmetlerin veya ehl-i kitabın) ayrılığa düşmeleri ise, kendilerine ilim geldikten sonra (ayrılığın sapıklık olduğunu bildikten sonra) sırf aralarında hased ve azgınlıktan dolayıdır. Eğer Rabbinden tayin edilmiş bir vakte (kıyamete veya ömürlerinin sonuna) kadar azabın gecikmesine dair bir söz (vaad-i ilâhî) geçmiş olmasaydı, aralarında (kâfir olanların) helâk işleri mutlak bitiriverilirdi. O peygamberlerin arkasından (asr-ı saadet zamanında) Kur’an’a vâris kılınan ehl-i kitab da ondan muhakkak endişe veren bir şübhe içindedirler.